| Wywiad z Janem Gajdą z Chlebnej. |
| środa, 22 lutego 2012 12:45 |
 Zapraszamy na wywiad z Janem Gajdą. Rzeźba Jana Gajdy z Chlebnej pt. "Starość" zdobyła główną nagrodę w XI Wojewódzkim Biennale Rzeźby Nieprofesjonalnej im. Antoniego Rząsy w Rzeszowie. Nagrodzona rzeźba Jana Gajdy wyeksponowana zostanie w galerii Antoniego Rząsy w Zakopanem. Proszę opowiedzieć naszym czytelnikom o tym jak to wszystko się zaczęło, że Pan zajął się rzeźbą. Ja jestem samoukiem i to drzemało we mnie spory okres czasu. Nie lubię o tym mówić, ale to wszystko jest nierozerwalnie związane ze śmiercią mojego syna. Śmiercią tragiczną, gdyż będąc w szkole morskiej w Świnoujściu z niewyjaśnionych przyczyn utonął. Syn za głośno w owym czasie głosił swoje solidarnościowe przekonania i to mogło mieć związek jego śmiercią. Wtedy poczułem wewnętrzną potrzebę i myślę sobie, że ja coś muszę zacząć robić. To był okres kiedy zrobiłem najwięcej rzeźb, a wszystko zaczęło się od rzeźby marynarza. Skąd pomysł na rzeźbę? To samo przyszło. Czasem lubiłem wstąpić do Biura Wystaw Artystycznych w Krośnie, które już dzisiaj nie istnieje. Bardzo mnie to ciekawiło i tam widziałem parę rzeźb. Autorów nie pamiętam. Patrząc na nie, myślę sobie, że ja bym też potrafił to zrobić. Tak to drzemało we mnie i w końcu spróbowałem. Pamiętam jeszcze jedną sytuację. Będąc w Iwoniczu natrafiłem na pracownię gdzie urzędował Kendefer. Zatrzymałem się przed szybą i spytałem, czy mogę się przyglądnąć. Nic się nie odezwał - więc sobie pomyślałem, chyba niepotrzebnie tutaj przyszedłem. Proszę opowiedzieć nam jak kosztowny jest taki warsztat potrzebny do stworzenia postaci z drewna. Potrzebne są nam jakieś specjalne materiały? W moim przypadku nie jest to zbyt kosztowne. Kawałek drewna z lipy, a narzędzia miałem proste, kupione na bazarze. Część przedmiotów potrzebnych do rzeźbienia sam sobie dorobiłem. Bardzo dobrym materiałem jest kosa, bo nie każde dłuto będzie ciąć dobrze i ona się nadaje do tego znakomicie. Kosę jak się odpowiednio przygotuje, to pracuje się z przyjemnością. Jakie motywy przeważają w Pańskich pracach? Stara się Pan z góry zaplanować jakąś serię? To wszystko przychodzi samo, nie planowane. Patrząc na moje rzeźby widzimy starsze osoby. Nie umiem powiedzieć dlaczego akurat ten motyw przeważa, ale wiem że najlepiej mi się to robi. Spodziewał się Pan nagrody w XI Wojewódzkim Biennale Rzeźby Nieprofesjonalnej im. Antoniego Rząsy w Rzeszowie? Absolutnie nie. W najśmielszych marzeniach się tego nie spodziewałem. Wcześniej wystawiałem okazjonalnie rzeźby np. na biesiadach. Służyły one raczej do dekoracji. Pan Jan nie ukrywa, że do konkursu nakłonił go radny powiatu krośnieńskiego Wojciech Tomkiewicz, który przyjechał i zabrał rzeźbę do Rzeszowa. Ja nigdy nie zabiegałem o jakąś autoreklamę i stąd jeszcze bardziej cieszy takie wyróżnienie. Dodatkowym atutem jest to, że ktoś docenił moją pracę, zauważył - co nie znaczy że ja przez to rosnę i myślę o sobie jestem wielki. Proszę nam powiedzieć czy jest pan w trakcie prac nad jakimś nowym projektem? Zaczynam strugać pieniek, ale brakło wyobraźni co to ma być. Najpierw musi to dojrzeć w wyobraźni. I to dojrzeje, ale na dzień dzisiejszy jeszcze nie jestem w stanie określić co z tego wyjdzie. Może są ludzie co potrafią rzeźbić na zamówienie, ale ja nie chcę pracować w ten sposób i nie idę tą drogą. Byłby w stanie Pan kogoś zaakceptować jako swojego ucznia? Oczywiście nie byłoby z tym żadnego problemu. Cieszyłbym się, jakby ktoś przyszedł i spytał jak to robię i czy może spróbować. Nie chciałbym żeby to wszystko zaginęło. Zwłaszcza, że ta nasza Chlebna uboga jest w takich różnych - może nie artystów bo to zbyt wielkie słowo. |
